Ilość danych przesyłana w trakcie rozmowy VoIP zależy od rodzaju używanego protokołu oraz od rodzaju tzw. kodeka uzgodnionego na początku sesji każdego połączenia. Każdy kodek posiada własne wymagania dot. pasma sieciowego, do których należy doliczyć rozmiary nagłówków pakietów. Oprócz wyboru prawidłowego kodeka w odniesieniu do posiadanej przepustowości, należy zagwarantować stabilność pasma wymaganego przez kodek. Niestabilne pasmo powoduje znaczne pogorszenie jakości rozmów i wzrost opóźnień. Jednak biorąc pod uwagę jak niewiele pasma potrzebuje VoIP dla poprawnego działania martwienie się tym problemem jest chyba niepotrzebne. Jedynym krytycznym miejscem w naszej sieci może być wyjście sygnałem VoIP w internet, ale tam najczęściej przesył danych za pomocą VoIP’u, jeśli wogóle jest, to jest śladowy. Poniżej przedstawiamy porównanie realnego zapotrzebowania na przepustowość łącza dla poszczególnych najczęściej stosowanych kodeków wykorzystywanych przez VoIP:
- G.711 – 107,2 kbps
- G.722 – 107,2 kbps
- G.726 – 75,2 kbps
- G729/G729A – 53,2 kbps
- G723/G723.1 – od 19,7 kbps do 20,8 kbps
- iLBC – od 27,7kbps do 36,8 kbps
Mając na względzie fakt, że najwolniejsze i bardzo rzadko już dziś spotykane łącze w naszych sieciach komputerowych ma przepustowość 10Mbps (1Mbps=1000kbps), standardowe to 100Mbps, a skutecznie jest ono już od kilku lat wypierane przez łącza 1Gbps (czyli 1’000’000kbps) martwienie się przepustowością łącza jest w zasadzie czynnością zbędną, a czas na to stracony lepiej przeznaczyć na spacer lub zabawę z bliskimi nam osobami (lub/oraz zwierzakami) na świeżym powietrzu 🙂
data publikacji – 14.06.2017r.